चिबाखं “कोरोना त्रास”
न्हूम्ह च्वमि
केशब लाल श्रेष्ठ
यें , नेपाः
चिबाखं “कोरोना त्रास”
प्यन्हु न्ह्यः बाबुया ब्वनेकुथीं फोन वल । बाबुया गुरुमांनं छगु प्राक्तिकल कक्षा कायेत छें वय् माल धयादिल ।
“थौं कन्हे कोरोनाया त्रास यक्को हे दु, छि गथेयाना झायादिइ ।”
“छि ग्यानादिइम्वाः । जि लकदाउन जःछि छेंनं पिहां हे मवसें च्वनागुदु ।”
थौं सुथय् वयकः झाया दिया निघौ तक कक्षा कयाः लिहां झायादिल । वयकः यात जिं कुने लुखाय तक तः वना ।
वो हे इलय पासा छम्ह नापलात । वं धाल “थौं ला छें पाहां वःथें च्वं ।”
“खः बाबुया ब्वनेकुथीं गुरुमा झायादिगु ।”
थ्व न्यनेवं “थुजाःगु ग्यानापुगु इलय नं पिनेच्वंपिं मनुत छें दुकायेगु ला ।”
वया खँ न्यना झीगु समाज आ गन वनेत्यन धकाः दुःख जुल ।
सुनं मनुत खना ग्यायमाला वल ।